سوال 147- توصیه های زیارت

سوال147- وقتی ایشان به تهران می آمدند به امامزاده صالح ارادت خاصی داشتند و می‌فرمودند :  که‌ایشان تا سر حد عصمت پیش آمده‌اند پیش ایشان که می‌روی از قبض در می‌آیی ،این همه گناهی که در تهران می‌شود را امامزاده‌ها جبران می‌کنند ، در مورد حضرت عبد العظیم الحسنی (ع) یکبار فرمودند :  محضر ایشان محضر سنگینی ، ایشان عبادت‌های سنگینی داشته‌اند ، مانند کربلا می‌ماند که در کربلا قبض سنگین آدم را می‌گیرد به آسانی نمی‌توانی اشک بریزی ، 🔷 یکبار با ایشان به حرم حضرت عبد العظیم از درب جنوبی مشرف شدیم ، ایشان پشت نرده‌های صحن قبل از ورود ، به حالت نظامی سر و دست بر دیوار گذاشته و زانو زدند ، و حدود ده دقیقه گریه شدیدی کردند ، سپس بعد از سلام وارد صحن شدند و پنج دقیقه ای هم گوشه ای از صحن گریه کردند ، چون وسط هفته بود حرم خیلی خلوت بود ایشان پایین ضریح عبد العظیم حسنی نشستند چفیه ای روی سر انداختند و حدود یک ساعت پیوسته گریه بسیار بسیار شدیدی کردند و گاهی آه می‌کشیدند .

 🔷 در مورد زیارت می‌فرمودند :  وقت‌هایی که می‌بینید حال ندارید پای ضریح نروید ، به تناسب حالتان جلو بروید ، وقتی در یک امام زاده ای هستید می‌بینید حال ندارید همان یک گوشه مانند گدا بنشینید به ضریح نگاه کنید وقتی حال و اشکت آمد حرکت کن ، جاری شدن اشک مجوز ورود است 🔷 شما تا وقتی اشکت نیامده می‌خواهی بروی آنجا چکارکنی ؟ اشک و حالت هم اگر رفت تو هم برگرد ، انسان همیشه باید در حال انتظار باشد تا همان نور حضرت مهدی (عج) که به ضریح نگاه می‌کنند، تلألؤ نور نگاه ایشان بر گردد به قلب شما بخورد .

🔷 فرمودند :  اینکه روایت دارد که زیارت حضرت عبد العظیم ثواب زیارت سید الشهداء (ع) را دارد یعنی اینکه آنجا حالات ، حالات کربلا است ، یعنی آن حالی را که در کربلا می گیری را در همین جا هم می‌توانی بگیری ، آن عایدی که در کربلا قرار است گیرت بیاید اینجا هم می‌توانی پیدا کنی  🔷  گاهی می فرمودند :  که در حرم ها نماز حضرت زهرا(س) را که دوتا دورکعتی و در هر رکعت پنجاه قل هو الله احد را بخوانید ، تاکید بیشتر ایشان بر نماز جعفر طیار بود و گاهی هم می فرمودند :  نماز امام زمان (عج) را بخوانید ، یک مرتبه هم فرموده بودند که هر گاه حاجت مهمی دارید رو به ضریح بایستید و چهارصد مرتبه‌ایه 35 سوره نور را بخوانید ” الله نور السموات والارض مثل نوره کمشکوة… ”